Lepkość kinematyczna

Parametr fizyczny opisujący stosunek lepkości dynamicznej do gęstości cieczy — istotny w ocenie właściwości przepływowych odcieków i ścieków.

Definicja: Lepkość kinematyczna (oznaczana jako ν) to stosunek lepkości dynamicznej do gęstości próbki w warunkach pomiaru. Wyrażana w mm²/s (centystokes, cSt).

Znaczenie: Parametr ten ma kluczowe znaczenie dla obliczeń hydraulicznych, projektowania instalacji kanalizacyjnych i oczyszczania ścieków oraz doboru pomp i urządzeń transportujących ciecze odpadowe.

Metody badawcze: pomiar lepkościomierzem kapilarnym (np. Ubbelohde) lub rotacyjnym z jednoczesnym oznaczeniem gęstości, zgodnie z PN-EN ISO 3104.

Typowe zakresy: woda: ok. 1 mm²/s w 20 °C; ścieki: 1–5 mm²/s; odcieki i zawiesiny zagęszczone: powyżej 10 mm²/s.

Uwagi: Lepkość kinematyczna maleje wraz ze wzrostem temperatury. Parametr ten jest powszechnie stosowany w branży wodno-ściekowej i petrochemicznej.

Powiązane hasła: lepkość dynamiczna, gęstość, temperatura, hydraulika, przepływ. Opracowanie redakcyjne.