Lepkość dynamiczna
Właściwość fizyczna opisująca opór cieczy wobec przepływu, istotna w ocenie charakterystyki odcieków, ścieków i roztworów odpadowych.
Definicja: Lepkość dynamiczna (oznaczana jako η) to miara tarcia wewnętrznego w cieczy, określająca jej zdolność do płynięcia pod wpływem sił ścinających. Wyrażana w Pa·s lub mPa·s.
Znaczenie: Parametr ten wpływa na hydraulikę przepływu, procesy sedymentacji, mieszania, pompowania oraz wymiany masy i ciepła. Ma znaczenie w projektowaniu i eksploatacji systemów oczyszczania odpadów.
Metody badawcze: pomiar lepkościomierzem kapilarnym, rotacyjnym lub wibracyjnym zgodnie z PN-EN ISO 3104 i PN-EN ISO 2555.
Typowe zakresy: woda: ok. 1 mPa·s w 20 °C; odcieki i ścieki: 1–10 mPa·s; zagęszczone zawiesiny: powyżej 50 mPa·s.
Uwagi: Lepkość zależy silnie od temperatury — wraz ze wzrostem temperatury maleje. W pomiarach należy zachować stabilność termiczną.
Powiązane hasła: lepkość kinematyczna, temperatura, hydraulika, przepływ, sedymentacja. Opracowanie redakcyjne.
