Zasolenie

Parametr opisujący całkowitą zawartość rozpuszczonych soli mineralnych w próbce wody, ścieków lub odcieków — istotny dla procesów chemicznych i biologicznych.

Definicja: Zasolenie to całkowite stężenie rozpuszczonych substancji jonowych w roztworze, głównie chlorków, siarczanów, wodorowęglanów oraz jonów sodu, potasu, wapnia i magnezu. Wyrażane zazwyczaj w g/l lub ppt (promile).

Znaczenie: Parametr ten wpływa na równowagę jonową, rozpuszczalność związków, przewodność elektryczną oraz procesy biologiczne — szczególnie istotny w ocenie oddziaływania odcieków na środowisko wodne i glebowe.

Metody badawcze: pomiar konduktometryczny z przeliczeniem na zasolenie lub bezpośredni pomiar za pomocą sondy salinity, zgodnie z PN-EN 27888.

Typowe zakresy: woda słodka: < 0,5 g/l; wody lekko słone: 0,5–30 g/l; odcieki składowiskowe: 1–50 g/l.

Uwagi: Zasolenie może wpływać negatywnie na wegetację roślin, procesy oczyszczania biologicznego i stabilność chemiczną niektórych substancji.

Powiązane hasła: TDS, przewodność właściwa, chlorki, siarczany, wodorowęglany. Opracowanie redakcyjne.