Przewodność właściwa

Wskaźnik zdolności roztworu do przewodzenia prądu elektrycznego — pośrednia miara mineralizacji i zasolenia wody lub odcieku.

Definicja: Przewodność właściwa to zdolność roztworu do przewodzenia prądu elektrycznego, wyrażana w µS/cm lub mS/cm, najczęściej przeliczana na temperaturę odniesienia 25 °C.

Znaczenie: Parametr wykorzystywany do oceny zawartości jonów nieorganicznych (np. chlorków, siarczanów, wodorowęglanów) oraz do monitorowania procesów oczyszczania i wymywania związków ze składowisk odpadów.

Metody badawcze: pomiar konduktometrem z kompensacją temperatury, wg PN-EN 27888.

Typowe zakresy: wody naturalne: 50–1500 µS/cm; ścieki komunalne: 500–3000 µS/cm; odcieki składowiskowe: często powyżej 10 000 µS/cm.

Uwagi: Wysoka przewodność wskazuje na dużą mineralizację, ale nie informuje o składzie jonowym. Wymaga interpretacji z oznaczeniem TDS i głównych jonów.

Powiązane hasła: TDS, zasolenie, chlorki, siarczany, alkaliczność. Opracowanie redakcyjne.