BZT₅ (biochemiczne zapotrzebowanie tlenu po 5 dobach)
Podstawowy wskaźnik ilości materii organicznej podatnej na rozkład biologiczny w wodach i odciekach.
Definicja: BZT₅ (Biochemical Oxygen Demand) to ilość tlenu zużytego przez mikroorganizmy tlenowe do rozkładu zanieczyszczeń organicznych w ciągu 5 dób w temperaturze 20 °C, wyrażana w mg O₂/l.
Znaczenie: Parametr charakteryzujący stopień zanieczyszczenia biodegradowalnego — kluczowy przy projektowaniu i kontroli procesów oczyszczania ścieków oraz ocenie jakości środowiska wodnego.
Metody badawcze: metoda butelkowa z inkubacją przez 5 dób, wg PN-EN 1899-1 i PN-EN 1899-2.
Typowe zakresy: wody naturalne: < 5 mg O₂/l; ścieki oczyszczone: 5–30 mg O₂/l; odcieki składowiskowe: 200–5000 mg O₂/l.
Uwagi: Wysokie wartości BZT₅ świadczą o dużej zawartości substancji organicznych i potencjale beztlenowego rozkładu.
Powiązane hasła: ChZT, tlen rozpuszczony, ORP, fermentacja beztlenowa, biodegradowalność. Opracowanie redakcyjne.
