Metal Deactivators – dezaktywatory metali
Dezaktywatory metali to specjalne dodatki, które wiążą jony metali katalizujących proces utleniania oleju, dzięki czemu spowalniają jego starzenie i stabilizują właściwości eksploatacyjne.
| Definicja | Metal Deactivators to związki chemiczne, które tworzą cienką warstwę ochronną na powierzchni metali (np. miedzi) lub chelatują jony metali, neutralizując ich katalityczne działanie w reakcjach utleniania oleju. |
| Znaczenie praktyczne | Chronią olej przed przyspieszonym starzeniem i powstawaniem osadów, zapobiegają korozji metali nieżelaznych oraz poprawiają trwałość dodatków przeciwutleniających. |
| Typowe wartości | Ocena skuteczności polega na pomiarze zmiany liczby kwasowej i zawartości produktów utleniania w obecności miedzi. Skuteczne dodatki znacznie redukują tempo degradacji oleju. |
| Jednostki | mg KOH/g (zmiana TAN), ocena wizualna odbarwienia próbki miedzianej. |
| Metody badawcze | ASTM D130 (Corrosiveness to Copper), ASTM D943 (TOST), ASTM D665. |
| Normy i klasyfikacje | Stosowane głównie w olejach turbinowych, przekładniowych, hydraulicznych i sprężarkowych. Wymagane w wielu specyfikacjach OEM dla aplikacji przemysłowych i lotniczych. |
| Ciekawostka | Najczęściej stosowanymi dezaktywatorami metali są pochodne benzotriazolu — to właśnie one skutecznie „blokują” powierzchnie miedzi i mosiądzu. |
Opracowanie redakcyjne.
