Corrosion Inhibitors – inhibitory korozji
Inhibitory korozji to dodatki, które chronią metalowe elementy układu smarowania przed niszczącym działaniem wilgoci, tlenu i kwaśnych produktów utleniania.
| Definicja | Corrosion Inhibitors to związki chemiczne (np. pochodne amin, kwasów karboksylowych, siarczków lub azotynów), które tworzą na powierzchni metalu ochronną warstwę zapobiegającą bezpośredniemu kontaktowi z czynnikami korozyjnymi. |
| Znaczenie praktyczne | Chronią elementy silnika, przekładni i układów hydraulicznych przed rdzewieniem i korozją chemiczną. Dzięki nim olej może być eksploatowany dłużej bez utraty właściwości ochronnych. |
| Typowe wartości | Wyniki testów określają, czy występują ślady korozji po określonym czasie ekspozycji. Dopuszczalne wartości to „Pass” w standardowych testach korozyjnych. |
| Jednostki | Ocena jakościowa (Pass/Fail), opis wizualny próbki. |
| Metody badawcze | ASTM D665 (Rust-Preventing Characteristics), ASTM D130 (Corrosiveness to Copper), ISO 7120. |
| Normy i klasyfikacje | Inhibitory korozji są standardowym elementem formulacji olejów silnikowych, przekładniowych, hydraulicznych i turbinowych. Wymagane przez API, ACEA i OEM. |
| Ciekawostka | Niektóre inhibitory korozji są „inteligentne” — aktywują się dopiero, gdy na powierzchni pojawią się pierwsze ślady wilgoci, tworząc natychmiastową barierę ochronną. |
Opracowanie redakcyjne.
